Categoriearchief: Competities

Een nagekomen bericht uit het Westen

In het Westen gaat de zon onder. Tegen de sterkste club van het land maak je op voorhand zo weinig kans. Maar..

Ze kwamen uit Leiden, zou Leiden in last zijn? Hun eerste bordspeler was bij Torendael beland en kwam later, Dick liep relaxed rond en keek langs de borden. De wedstrijdleider liet alle mobieltjes op tafel leggen. Het was deze week immers, dat de Letse grootmeester via een digitale camera op de wc betrapt werd als de nieuwe Moene ( dat was een speler die met een mobiel betrapt is).

En het nieuwe team Espion zaterdag kent een goede start en staat in het linkerrijtje. Vandaag moest er tegen koploper LSG worden aangetreden. Het team was op volle oorlogssterkte. Dick had even vrijaf maar de rest mocht aan de bak.

Mijn tegenstander dacht veel na en ik bedacht me dat ik een boek mee had kunnen nemen.

Eric besloot dat gezien de op vele vlakken gelijke verdeling: zo hadden hij en zijn tegenstander beide een dochter die Eva heet. Dat remise passend was.

Inmiddels merkte ik, dat meerdere malen met het zelfde stuk spelen niet altijd kwaad kan. Ik stond wel erg passief. Dick was begonnen, stond gedrukt. Frank stond in een heksenketel, wel hadden hij en Tim die naast hem zat, gelijktijdig een zwart paard aan de rand van het bord. Constantijn deed met zwart iets opmerkelijks in de opening. Vincent speelde tegen een naamgenoot. De uren verstreken. Ik werkte me los. Johan won. Tim won door in vliegende tijdnood met z’n koning een paard en een toren te vorken. Hij bewees dat het vele vluggeren, waar hij zeer bedreven in is, loont in tijdnood.

Frank stond een stuk achter. Vincent had een complexe stelling en maakte het nog wat heftiger na een ruil van dames werd het remise. Ik verloor: na twee grafzetten (en ik stond nu juist wat beter) was er ondanks wat gespartel geen houden meer aan, waarschijnlijk was ik toch in de valkuil van de zeeën van tijd getrapt en had me in slaap laten sussen. Erg frustrerend om in wezen van jezelf te verliezen, ook al maakte mijn opponent fraai gehakt van mij.

Dick stond er lastig voor in een eindspel met allebei twee torens maar een pion minder, hij wist een toren te ruilen maar durfde de stap naar het eindspel met toren en twee losse pionnen tegen toren niet aan. Dat is achter het bord ook heel moeilijk te bedenken en ook hij een nul dus.

Constantijn daar staat dit jaar geen maat op. Tegen LBG prakte hij door een 2000 speler heen, tegen Nieuw West won hij op bord 1 en vandaag tilde hij schaken naar een nieuw nivo (tenminste in ons bescheiden nivo) met een fraai torenoffer op f2, gevolgd door een matcombinatie. Chapeau. Wederom partij van de dag voor onze als altijd bescheiden kanjer.

Nu was Dick nog bezig en speelde Frank nog. De partij van Frank zou ons over de streep kunnen trekken, Frank speelt een pion alsmaar verder op. Hij had dus compensatie voor zijn stuk achterstand Zijn tegenstander werd steeds nerveuzer en in wederzijdse tijdnood incasseerde Frank een volle toren, en nu waren de bordjes verhangen.

Er resteerde een eindspel van loper en pion tegen toren en duo. Frank maakt het geruisloos af. Het vijfde punt is binnen, en Espion zaterdag klimt naar plaats 2!!!

Als in het verre Naaldwijk wordt gewonnen op 7 maart… dan kunnen er thuis tegen koploper DD mooie dingen gaan gebeuren. Maar goed wie dan leeft wie dan zorgt.

Op zaterdagmiddag spelen is goed voor de nachtrust 🙂

Op bezoek bij een naamgenoot

Hij mocht op een knop drukken, daarna klonk er een stem uit een paal. Daarvoor was hij bijna zevenmaal om een gepantserd gebouw gefietst. Nog net op tijd hoorde hij de hoorn van een beroemde ridder uit een lang verleden. Een ridder, die West Europa redde van de Moren. Door op die hoorn te blazen. Die hoorn zei: ga naar het bezoekerscentrum.

Tja, als je dan bij de bank zelf bent, schiet het niet op. De stem liet hem binnen. Wonderlijk veel associaties kwamen boven. Een stem: dit is mijn schaker in wie Espion… Hij zat naast de grote Enserink, die moet geen tramconducteur worden, bedacht hij terwijl hij op de harde bank plaatsnam. Nu veren diverse lezertjes verbaasd op. Behalve Henk zelf. Henk heeft niets met remises. En ja waar moet een tram dan staan?

Gezeten op de bank zat hij tegenover een teamleidster. Zag hij op linkedin. Een teamleider die ook op Tata was en ook voor een club uit Apeldoorn speelt. Zijn huiswerk loonde want hij schatte in dat ze dus verdedigend zou spelen en daarin best lastig te verslaan zou zijn.

Hij groef in z’n geheugen en dacht aan van der Kooij bij Zukertort die uitblonk in zetten als Pf6 dan h6 dan Ph7 en Pg5 om een stuk te ruilen. Of helemaal ideaal met een loper op E7 en de dame nog op D8 wel drie stukken. Dat schiet lekker op. En diens opvatting was dan ook ruil zo snel mogelijk zo veel mogelijk stukken, je kunt er veel van vinden, maar in de praktijk was ’t best lastig om van hem te winnen. Zo ook vandaag.

Intussen had Rudolf in een koffiehuispartij twee torens geslagen met zijn dame, was zijn eigen koning in groot gevaar, maar zat hij er vrij rustig bij. Zijn tegenstander daarentegen was opgewonden aan het vertellen hoe ’t allemaal won. Op afstand kon ik zijn varianten horen. Bijvoorbeeld na Dg2 o dan is er niks aan de hand want dan … etc. Dat is het leuke van schaken: twee personen kunnen over dezelfde positie met evenveel stelligheid iets redelijk verschillends beweren of denken. Henk mompelde zachtjes, dat hij een kwaliteit verloor, Willem hoorde Eggelte remise aanbieden. Omdat Willem niet Henk heet dacht hij rustig na, overlegde met de Ridder en nam het aan. Rio had een wilde partij, het kon alle kanten op. Bij mij volgde het de roman van Couperus: langs lijnen van geleidelijkheid. Na de opening had ik een plusje en dat kon ik rustig uitbouwen. Roland stond wat beter, Constantijn gedrukt, Dick zag ik te kort om wat zinnigs over te zeggen, leek me gelijk te staan.

Helaas Rudolf moest na wat dameschaakjes, een pion ruil op f6 vaststellen dat materieel hij ruimschoots winnend was, maar dat zijn koning het niet meer zag zitten, een dameoffer kreeg hij niet kloppend, want ik zag het niet op het bord komen.

Dat was 1½-½. Constantijn verloor, Henk wint na een fout van zijn tegenstander. Henk’s dame op de rand kon zomaar een toren oppikken op de achterste rij. Over en sluiten dus.

Gelijk. Rio verliest. Ik win. Dick remiseert. Iedereen spoedt zich naar het bord van de Ridder. Het is 4-3 voor de club van mijn naamgenoot. Of is het genoemd naar de roman van Vestdijk: ivoren wachters?

We weten het niet. Roland en zijn tegenstander, met een naam als een grootmeester, of met een eigennaam voor een variant, hadden beiden nog weinig tijd. Roland stond veel beter tot gewonnen, maar moest nog een wild paard temmen, toen hem dat gelukt was incasseerde hij een vol punt: 4-4. Een kostbaar punt maar ook vandaag net als tegen LBG had er meer ingezeten en ook tegen de Amstel en Amsterdam West 4 was dat zo. De situatie is lastig te noemen, want we krijgen nog de sterkste teams op bezoek. Spandoeken extra training is hier op zijn plek!

Uw verslaggever houdt u op de hoogte.

Reglementair

Van de competitieleider van de SGA:

Ik heb geconstateerd dat in de wedstrijd EsPion 3 – De Amstel 3 van 30 januari jongstleden aan de kant van De Amstel een ongerechtigde speler als invaller heeft meegespeeld. Het betreft hier Jan van der Sluis. Deze heeft op 18 december 2019 reeds ingevallen in De Amstel 2. Op grond van artikel 9 van het competitiereglement wordt hij beschouwd als speler van De Amstel 2 en mag niet meer invallen in lagere teams.
Ik heb daarom de uitslag van de partij Mick Vaassen – Jan van der Sluis veranderd in 1 – 0 R, waarmee de uitslag van de wedstrijd op 4 – 4 komt.
Voor verwerking voor de KNSB-rating blijft de uitslag wel 0 – 1.

Najaarscompetitie 2019 Eindstand

Voor het eerst in zijn carriére was de competitieleider niet op tijd om de indeling te doen, wegens een onaangenaam incident met een trein. Met vereende krachten werd er toch een indeling geproduceerd en konden er nog wat ‘last minute’ beslissingen vallen. Zo kwam Raf Tjong-Akiet niet verder dan remise en won Rudolf van Velden zijn laatste partij. Daarmee kwam hij op gelijke hoogte en dankzij een beter intern percentage werd hij najaarskampioen 2019. Van de degradatiekandidaten wist alleen Pieter ‘een tachtiger die zich handhaaft in de A-groep’ Kok de laatste strohalm te grijpen. Ron van Leeuwen en David Kips gaan Ton van der Eyden gezelschap houden in de B-groep. In de B-groep won Jaap de Kreek zijn partij en werd afgetekend tweede, na Jacques Koolstra. De derde plaats werd een een ‘close-finish’ tussen Meindert Hofman en Jan Koolstra. Meinder heeft een iets beter intern percentage en mag het in de A-groep gaan proberen. Tot slot nog de ratingprijzen: Frans Kerkhoff en Ton de Steenwinkel. Volgende week begint iedereen weer op nul in de voorjaarscompetitie. Lees verder Najaarscompetitie 2019 Eindstand

Najaarscompetitie 2019 vijftiende ronde

Raf Tjong-Akiet verloor en heeft nu nog concurrentie van Rudolf van Velden te duchten. Opmerkelijk genoeg eindigden alle andere partijen in de A-groep in remise. Onderin is Ton van der Eyden gedegradeerd en zitten Robert Schalekamp, Ron van Leeuwen, Pieter Kok en David Kips op de schopstoel.
In de B-groep is Jacques Koolstra reeds winnaar. Jaap de Kreek, Meindert Hofman en Jan Koolstra zijn de voornaamste kandidaten voor de overige promotieplaatsen. Volgende week de laatste ronde. Lees verder Najaarscompetitie 2019 vijftiende ronde

Najaarscompetitie 2019 veertiende ronde

Met nog twee ronden te gaan lijkt het steeds waarschijnlijker dat Raf Tjong-Akiet zijn eerste titel gaat binnenhalen. Onderaan ziet het er somber uit voor Ton van der Eyden, terwijl Robert Schalekamp, Ron van Leeuwen, Pieter Kok en David Kips ook aan draadje bungelen.
In de B-groep is Jacques ‘heen en weer’ Koolstra al zeker van promotie. Meindert Hofman en Jaap de Kreek hebben de beste papieren voor de andere twee plaatsen. Lees verder Najaarscompetitie 2019 veertiende ronde

KSKK

KSKK 0-½-1-1

Sommige leden deden er wat schamper over. De viertallencompetitie? Het afvoerputje van de SGA, zei er één. Inmiddels weet ik wel beter. In de eerste ronde kwam ik nog goed weg met een halfje in slechte stelling. Maar gisteren was ik kansloos. Na 20 zetten en anderhalfuur bedenktijd stond ik volkomen verloren. Overklast.

Toch wordt dit een vrolijk verhaal, want wat speelden mijn teamgenoten goed! Dat Robert schaaktalent heeft, was bekend. Dit uit zich vooral in rapid en blitz. Maar ook met lange bedenktijd moet je hem niet onderschatten. Zowel in Weesp als gisteren tegen De Raadsheer wist hij een lange, strategisch ingewikkelde partij tot een goed einde te brengen. Remise.

Maar het wordt nog mooier. Tom was niet helemaal tevreden teruggekeerd uit Wijk aan Zee. Tegen sterke oppositie had hij een halfje uit 3 gescoord, maar er had meer ingezeten. Gisterenavond kwam het er wel uit. Met een geniepige penning maakte hij zijn tegenstander een centumpion afhandig. In het vervolg liet zijn techniek hem niet in de steek.

Lest best. Jaap moest door blessureleed de eerste ronde laten schieten. Maar nu stond hij er. En hoe! Hij ging vol in de aanval, liet de ene na de andere pion oppeuzelen door zijn tegenstander, en haalde met zijn overgebleven pion de achterlijn. Touchdown!

Eindstand:
KSKK 2½ – De Raadsheer 1½

Ons geheim?
Gezelligheid.

Marcel

Mart mist punt

Van: “owensoest”
Onderwerp: wedstrijd espion-vas
Datum:
23 november 2019 00:16:33 CET
Aan: extern@espion.amsterdam

Dag wedstrijdleider,

Gisteravond speelde uw tweede team tegen Vas-4.
Op bord speelde de heer Ran tegen mij. Uiteindelijk won ik het eindspel na hevige strijd. Complimenten aan uw speler, zelden zo hard moeten werken voor een punt. Uit de analyse blijkt echter dat wit eigenlijk had moeten winnen.

Hier speelde ik 21. – Le5!??. Ik dacht de kwaliteit te winnen, maar Fritz weerlegt met:
22. Te1 x Le5 – f x Te5
23. Te6 x g6 1-0

Gelukkig zag de witspeler dit ook over het hoofd, en na 22. Te6 x Le5 won ik alsnog het eindspel.

De heer Ran  verdient mijns inziens dus een rating boven die van mij (1818). (mag ik denk ik zeggen na vorig jaar 6 uit 7 gescoord te hebben in tweede klasse).

Ik wens de heer Ran veel succes.

Groet,
Andy Soest

De kikker in het aquarium

Op een zaterdagmiddag gingen de pedalen rond. Een thuiswedstrijd op vreemde bodem. Een vreemde eend in de bijt zijn. Hij ging links en rechts en rechts. Gelukkig had hij zijn mobiel thuisgelaten. Anders had hij na een vervelend bericht een ander bericht gezien. Dat bericht had hem waarschijnlijk in tegenstelling tot het eerste bericht wel van zijn schaakfocus afgebracht. Maar misschien ook wel niet. We weten het niet.

Op papier was de tegenstander van Espion knsb vandaag een hele sterke. Met hun komst van Boven het IJ en 2000+ aan bord 1 en nog drie 1800+ spelers zag het er indrukwekkend uit. Gelukkig waren aan de lagere borden en naar later bleek aan mijn bord de ratings lager. Het feest kon beginnen. De wedstrijdleider keek online naar van Foreest en was zijn Linkedin aan het updaten. Tja een wedstrijdleider heeft het maar zwaar.

Daar was al vlot een sipkijkende Tim te bespeuren die een stuk weggaf. Een van de meest vervelende ervaringen van een schaker. Al je denkwerk in een seconde naar de Filistijnen. Hij bleef als supporter om de borden hangen.

Frank speelde tegen een meisje zonder rating. Hij won een stuk. Ze kreeg van haar vader het consigne om door te spelen. Frank bleef rustig, sloeg de aanval af en toen hij twee torens en een vracht pionnen meer had: was het punt binnen.
Inmiddels stonden Rudolf en Dick goed evenals Eric en Constantijn. Ik stond gelijk. Johan had wat problemen maar zoals altijd … vond hij een ontsnapping. En dat leverde een stuk voorsprong op.

Dick offerde een kwaliteit. Inmiddels had Rudolf gewonnen, ik had remise gegeven. En dus stonden we niet meer 1-0 achter maar 2½ -1½ voor! Dick pakte door en de koning van zijn tegenstander zou mat gaan en 1 zet daarvoor gaf hij op. Nog 1 punt nu.

Eric stond steeds wat beter, maar het uitdelen van het beslissende zetje was lastig. Toch was er optimisme over zijn stelling bij de Espionezen.
Constantijn ging voorwaarts, rustig zijn positie verbeteren. H lijn openen. Tegenstander komt op damevleugel binnen, Constantijn op diens koningsvleugel.
Johan moest nog wat zweten, deed nog een onreglementaire matzet, haalde de tijdcontrole en liet het gespartel van zijn tegenstander stoppen. Dat was de Vorentscheidung! 4½ -1½ inmiddels.

We spoedden ons naar Eric en Constantijn, Constantijn won op fraaie wijze. Erg mooi en erg goed. Eric maakte na een mooie drukopbouw een fout toen hij wilde toeslaan, en opeens moest hij een kwal offeren. Het leek dat er nog kleine keepkansen waren, maar hij bezweek aan de verdediging van zijn stelling.

En zo kwam er een fraaie 5½-2½ op de borden. Van te voren was dat zeker niet zo ingeschat. Zo zie je maar. Kikkers in een aquarium zijn toch soms een vis…