Alle berichten van Klaas Jansen

Plaats of toch een ziekte

Het was tijd. Weliswaar een half uur later dan de uit de Baltische regio afkomstige bolide. Wellicht zelfs 3 kwartier later. De wielen van de bus gaan rond en rond zongen ze in die bolide uit de Baltische Staten. In het zwarte fiascotje klonk het We zullen doorgaan en een oproep aan de zoon van de bestuurder van de Baltische Bolide om omhoog te kijken.

En ook lach vecht huil bid werk en bewonder, maar niet zonder ons. Waarover later meer.

De oppas kon! Goed nieuws, maar net als in het sprookje van Assepoester zou ik op een bepaalde tijd weer in een gewone sterveling veranderen. Dus ik moest voor die tijd mijn partij afhebben. Zou dat lukken? Volgens de bestuurder van de Baltische bolide niet maar volgens mij wel. Ik kreeg een vaag gambiet ( zie verslag tegenstanders) op het bord. Het was een groot genoegen om dat op het bord te krijgen en omdat ik wat telaat was begon ik met 5 minuten minder op de klok. Maar na 6 zetten had de tegenstander al zeeën van tijd gebruikt. Ik voelde me net Anand in zijn jonge jaren, die joeg zijn tegenstanders op.

Daar ging mijn opponent mee door. Op een gegeven moment had Vincent ondanks de mededeling: ze kunnen er geen hout van, remise gespeeld. Eric verloor. Dick keek zorgelijk tegen een Alapin aan en probeerde zich los te werken. Constantijn had een ingewikkelde stelling op het bord . Johan keek rustig. Tim wat onrustig. Frank had blosjes. Ik was ontspannen.

Op het uur U verloor Dick ook nog. Ik dacht te gaan winnen wilde het heel mooi afmaken en gaf niet mat maar een stuk weg. Nu stond het nog steeds niet verloren maar na nog een blunder wel. Vreselijk.

Constantijn speelde remise Johan won fraai Frank won. De partij van Tim werd allesbeslissend. Hij probeerde van alles maar tijdnood en een mindere stelling maakte remise een goed resultaat. Helaas was dat een nipte nederlaag. Ik voelde me er vreselijk onder: ik heb wit en ben aan zet.

partijfragment

De computer thuis zag P x d5 ex d5 Lx f6 en Dg3 schaak ik had gekeken naar D xf6… en het rustige D f3 gespeeld. Na Dd8 18. De4 f5 19. D f3 Pc3x 20.bc3x Dd5 volgde21. Dg3.b5.22Tf4 Dd723. Th4 Kh7 24.Dh3Ld6 25.Lx Dx 26. lxf5( materieel gelijk maar wit staat beter)Kg8

27.Te5( om de dame te blokken) Te7

28.Ld3Ld7 29.Dg3 Da3 30. h3( Te1 was beter denk ik nu) 31.Tf8 Dg6 32.Dc1 schaak Kh233. Tf6 34. Dh7 schaak K f8

35. Dh8 schaak Kf7 (en nu keek ik positioneelnaar de stelling, ik dacht nog een paar velden om de koning in perken en daarna mat zetten hopla. Hoe perk je velden rond de koning in?L H7 dus )het had een nare bijwerking namelijk ..T e8 de blunder L g6 schaak deed de rest.

Hij ging op 16 seconden na door zn vlag. Tja ook dat is schaak in een zet is het soms over.

Om mezelf met de nederlaag te verzoenen speelde ik nog wat zetten door. En won bijna nog de loper terug.

De terugweg was bitter ik dacht na over of het nu een plaatsnaam of een ziekte was.

In mijn geval wellicht toch een ziekte.

Een delier een toestand van verminderd bewustzijn in aanwezigheid van hallucinaties.

Ik hallucineerde een mat en was een zet niet scherp en dat alles gebeurde in

De Lier.

De volgende keer beter.

Een nagekomen bericht uit het Westen

In het Westen gaat de zon onder. Tegen de sterkste club van het land maak je op voorhand zo weinig kans. Maar..

Ze kwamen uit Leiden, zou Leiden in last zijn? Hun eerste bordspeler was bij Torendael beland en kwam later, Dick liep relaxed rond en keek langs de borden. De wedstrijdleider liet alle mobieltjes op tafel leggen. Het was deze week immers, dat de Letse grootmeester via een digitale camera op de wc betrapt werd als de nieuwe Moene ( dat was een speler die met een mobiel betrapt is).

En het nieuwe team Espion zaterdag kent een goede start en staat in het linkerrijtje. Vandaag moest er tegen koploper LSG worden aangetreden. Het team was op volle oorlogssterkte. Dick had even vrijaf maar de rest mocht aan de bak.

Mijn tegenstander dacht veel na en ik bedacht me dat ik een boek mee had kunnen nemen.

Eric besloot dat gezien de op vele vlakken gelijke verdeling: zo hadden hij en zijn tegenstander beide een dochter die Eva heet. Dat remise passend was.

Inmiddels merkte ik, dat meerdere malen met het zelfde stuk spelen niet altijd kwaad kan. Ik stond wel erg passief. Dick was begonnen, stond gedrukt. Frank stond in een heksenketel, wel hadden hij en Tim die naast hem zat, gelijktijdig een zwart paard aan de rand van het bord. Constantijn deed met zwart iets opmerkelijks in de opening. Vincent speelde tegen een naamgenoot. De uren verstreken. Ik werkte me los. Johan won. Tim won door in vliegende tijdnood met z’n koning een paard en een toren te vorken. Hij bewees dat het vele vluggeren, waar hij zeer bedreven in is, loont in tijdnood.

Frank stond een stuk achter. Vincent had een complexe stelling en maakte het nog wat heftiger na een ruil van dames werd het remise. Ik verloor: na twee grafzetten (en ik stond nu juist wat beter) was er ondanks wat gespartel geen houden meer aan, waarschijnlijk was ik toch in de valkuil van de zeeën van tijd getrapt en had me in slaap laten sussen. Erg frustrerend om in wezen van jezelf te verliezen, ook al maakte mijn opponent fraai gehakt van mij.

Dick stond er lastig voor in een eindspel met allebei twee torens maar een pion minder, hij wist een toren te ruilen maar durfde de stap naar het eindspel met toren en twee losse pionnen tegen toren niet aan. Dat is achter het bord ook heel moeilijk te bedenken en ook hij een nul dus.

Constantijn daar staat dit jaar geen maat op. Tegen LBG prakte hij door een 2000 speler heen, tegen Nieuw West won hij op bord 1 en vandaag tilde hij schaken naar een nieuw nivo (tenminste in ons bescheiden nivo) met een fraai torenoffer op f2, gevolgd door een matcombinatie. Chapeau. Wederom partij van de dag voor onze als altijd bescheiden kanjer.

Nu was Dick nog bezig en speelde Frank nog. De partij van Frank zou ons over de streep kunnen trekken, Frank speelt een pion alsmaar verder op. Hij had dus compensatie voor zijn stuk achterstand Zijn tegenstander werd steeds nerveuzer en in wederzijdse tijdnood incasseerde Frank een volle toren, en nu waren de bordjes verhangen.

Er resteerde een eindspel van loper en pion tegen toren en duo. Frank maakt het geruisloos af. Het vijfde punt is binnen, en Espion zaterdag klimt naar plaats 2!!!

Als in het verre Naaldwijk wordt gewonnen op 7 maart… dan kunnen er thuis tegen koploper DD mooie dingen gaan gebeuren. Maar goed wie dan leeft wie dan zorgt.

Op zaterdagmiddag spelen is goed voor de nachtrust 🙂

Op bezoek bij een naamgenoot

Hij mocht op een knop drukken, daarna klonk er een stem uit een paal. Daarvoor was hij bijna zevenmaal om een gepantserd gebouw gefietst. Nog net op tijd hoorde hij de hoorn van een beroemde ridder uit een lang verleden. Een ridder, die West Europa redde van de Moren. Door op die hoorn te blazen. Die hoorn zei: ga naar het bezoekerscentrum.

Tja, als je dan bij de bank zelf bent, schiet het niet op. De stem liet hem binnen. Wonderlijk veel associaties kwamen boven. Een stem: dit is mijn schaker in wie Espion… Hij zat naast de grote Enserink, die moet geen tramconducteur worden, bedacht hij terwijl hij op de harde bank plaatsnam. Nu veren diverse lezertjes verbaasd op. Behalve Henk zelf. Henk heeft niets met remises. En ja waar moet een tram dan staan?

Gezeten op de bank zat hij tegenover een teamleidster. Zag hij op linkedin. Een teamleider die ook op Tata was en ook voor een club uit Apeldoorn speelt. Zijn huiswerk loonde want hij schatte in dat ze dus verdedigend zou spelen en daarin best lastig te verslaan zou zijn.

Hij groef in z’n geheugen en dacht aan van der Kooij bij Zukertort die uitblonk in zetten als Pf6 dan h6 dan Ph7 en Pg5 om een stuk te ruilen. Of helemaal ideaal met een loper op E7 en de dame nog op D8 wel drie stukken. Dat schiet lekker op. En diens opvatting was dan ook ruil zo snel mogelijk zo veel mogelijk stukken, je kunt er veel van vinden, maar in de praktijk was ’t best lastig om van hem te winnen. Zo ook vandaag.

Intussen had Rudolf in een koffiehuispartij twee torens geslagen met zijn dame, was zijn eigen koning in groot gevaar, maar zat hij er vrij rustig bij. Zijn tegenstander daarentegen was opgewonden aan het vertellen hoe ’t allemaal won. Op afstand kon ik zijn varianten horen. Bijvoorbeeld na Dg2 o dan is er niks aan de hand want dan … etc. Dat is het leuke van schaken: twee personen kunnen over dezelfde positie met evenveel stelligheid iets redelijk verschillends beweren of denken. Henk mompelde zachtjes, dat hij een kwaliteit verloor, Willem hoorde Eggelte remise aanbieden. Omdat Willem niet Henk heet dacht hij rustig na, overlegde met de Ridder en nam het aan. Rio had een wilde partij, het kon alle kanten op. Bij mij volgde het de roman van Couperus: langs lijnen van geleidelijkheid. Na de opening had ik een plusje en dat kon ik rustig uitbouwen. Roland stond wat beter, Constantijn gedrukt, Dick zag ik te kort om wat zinnigs over te zeggen, leek me gelijk te staan.

Helaas Rudolf moest na wat dameschaakjes, een pion ruil op f6 vaststellen dat materieel hij ruimschoots winnend was, maar dat zijn koning het niet meer zag zitten, een dameoffer kreeg hij niet kloppend, want ik zag het niet op het bord komen.

Dat was 1½-½. Constantijn verloor, Henk wint na een fout van zijn tegenstander. Henk’s dame op de rand kon zomaar een toren oppikken op de achterste rij. Over en sluiten dus.

Gelijk. Rio verliest. Ik win. Dick remiseert. Iedereen spoedt zich naar het bord van de Ridder. Het is 4-3 voor de club van mijn naamgenoot. Of is het genoemd naar de roman van Vestdijk: ivoren wachters?

We weten het niet. Roland en zijn tegenstander, met een naam als een grootmeester, of met een eigennaam voor een variant, hadden beiden nog weinig tijd. Roland stond veel beter tot gewonnen, maar moest nog een wild paard temmen, toen hem dat gelukt was incasseerde hij een vol punt: 4-4. Een kostbaar punt maar ook vandaag net als tegen LBG had er meer ingezeten en ook tegen de Amstel en Amsterdam West 4 was dat zo. De situatie is lastig te noemen, want we krijgen nog de sterkste teams op bezoek. Spandoeken extra training is hier op zijn plek!

Uw verslaggever houdt u op de hoogte.

De kikker in het aquarium

Op een zaterdagmiddag gingen de pedalen rond. Een thuiswedstrijd op vreemde bodem. Een vreemde eend in de bijt zijn. Hij ging links en rechts en rechts. Gelukkig had hij zijn mobiel thuisgelaten. Anders had hij na een vervelend bericht een ander bericht gezien. Dat bericht had hem waarschijnlijk in tegenstelling tot het eerste bericht wel van zijn schaakfocus afgebracht. Maar misschien ook wel niet. We weten het niet.

Op papier was de tegenstander van Espion knsb vandaag een hele sterke. Met hun komst van Boven het IJ en 2000+ aan bord 1 en nog drie 1800+ spelers zag het er indrukwekkend uit. Gelukkig waren aan de lagere borden en naar later bleek aan mijn bord de ratings lager. Het feest kon beginnen. De wedstrijdleider keek online naar van Foreest en was zijn Linkedin aan het updaten. Tja een wedstrijdleider heeft het maar zwaar.

Daar was al vlot een sipkijkende Tim te bespeuren die een stuk weggaf. Een van de meest vervelende ervaringen van een schaker. Al je denkwerk in een seconde naar de Filistijnen. Hij bleef als supporter om de borden hangen.

Frank speelde tegen een meisje zonder rating. Hij won een stuk. Ze kreeg van haar vader het consigne om door te spelen. Frank bleef rustig, sloeg de aanval af en toen hij twee torens en een vracht pionnen meer had: was het punt binnen.
Inmiddels stonden Rudolf en Dick goed evenals Eric en Constantijn. Ik stond gelijk. Johan had wat problemen maar zoals altijd … vond hij een ontsnapping. En dat leverde een stuk voorsprong op.

Dick offerde een kwaliteit. Inmiddels had Rudolf gewonnen, ik had remise gegeven. En dus stonden we niet meer 1-0 achter maar 2½ -1½ voor! Dick pakte door en de koning van zijn tegenstander zou mat gaan en 1 zet daarvoor gaf hij op. Nog 1 punt nu.

Eric stond steeds wat beter, maar het uitdelen van het beslissende zetje was lastig. Toch was er optimisme over zijn stelling bij de Espionezen.
Constantijn ging voorwaarts, rustig zijn positie verbeteren. H lijn openen. Tegenstander komt op damevleugel binnen, Constantijn op diens koningsvleugel.
Johan moest nog wat zweten, deed nog een onreglementaire matzet, haalde de tijdcontrole en liet het gespartel van zijn tegenstander stoppen. Dat was de Vorentscheidung! 4½ -1½ inmiddels.

We spoedden ons naar Eric en Constantijn, Constantijn won op fraaie wijze. Erg mooi en erg goed. Eric maakte na een mooie drukopbouw een fout toen hij wilde toeslaan, en opeens moest hij een kwal offeren. Het leek dat er nog kleine keepkansen waren, maar hij bezweek aan de verdediging van zijn stelling.

En zo kwam er een fraaie 5½-2½ op de borden. Van te voren was dat zeker niet zo ingeschat. Zo zie je maar. Kikkers in een aquarium zijn toch soms een vis…

Het huis van Botwinnik

Overal hing ik. Het was bijna beangstigend. In de gang, in de hal in de slaapkamer. Ik wist niet dat er zoveel foto s van mij waren. Schaken was met de komst van het communisme een manier om een bestaan op te bouwen, als je presteerde was je enigszins zeker dat je niet naar de Goelag ging. Bovendien is het op 64 velden rustig en stil. Al kolkt het binnen.

Hans Ree besprak een tijd geleden de partij tussen Lowenfisch en Botwinnik, representanten van het oude Tsaristische Rusland en het nieuwe communistische. Botwinnik won. Hij introduceerde een aantal nieuwe zaken. Openingsvoorbereiding, analyse van te voren en na afloop, en… systematische training. Veel toptalenten kwamen uit zijn school met niet als de minste: Kasparow. Een belangrijk onderdeel echter was de psychologische voorbereiding op je tegenstander. Voor een match hing de Patriarch een tijd van tevoren alles op wat hij kon vinden over zijn tegenstander in zijn huis. Elke keer als hij langsliep schold hij tegen de aanstaande of spuugde hij op diens foto. Door het ontwikkelen en oefenen van deze attitude was er een ongelofelijke drive om te winnen zeg maar te vernietigen aanwezig.

De partij in de club van Giri kon beginnen. Ik zette een stuk, na een paar zetten had mijn tegenstander bijna bij elke zet die ik deed mijn stuk gepakt, j adoube gezegd en het stuk anders geplaatst. Ik schaak nu zo n 40 jaar en dit was nieuw voor mij. Ik zag de Patriarch tegenover me verschijnen. En ik dacht nee, dat wil ik niet. Ik laat dan nog ongenoemd dat bij de match Spassky Kortsnoj er een schot onder tafel moest komen om het geschop te stoppen van Kortsnoj. Of dr Zoechar, die Karpow inzette tegen Kortsnoj in Baguio city waarna de eindeloze remisereeks doorbroken werd en het van 1-1 5-1 werd. Kortsnoj werd lid van een sekte en drie sekteleden namen plaats tegenover dr Zoechar. Het werd 5-5.. We begrijpen Fisher en zijn paranoia nu iets beter. Hij had door dat het niet alleen om het bewegen van de stukken ging.

Maar goed back to the game. Na mijn verzoek om zelf mijn stukken te mogen zetten, raadde de buurman van mijn tegenstander hem aan: haal de wedstrijdleider erbij. Die zei diplomatiek U moet de stukken goed neerzetten. Op mijn opmerking dat goed een ruim begrip is antwoordde hij met ja.

Tja just a game.

Het was ook los daarvan een gevecht, ik wist hem steeds genoeg tegen te houden. Naast mij wist Constantijn een klein plusje na een mispeer van zijn tegenstander te benutten. Daarvoor hadden de twee Ric s verloren helaas en Frank remiseerde.

Ik kwam los uit de verdrukking, stond wat beter en miste een goede voortzetting: jammer maar remise dus. 3-1 achter op dat moment.

Dick en Vincent hadden beiden remise op zijn hoogst. Als er een wonder zou gebeuren zou Espion aan de alternatieve kop: Delft het onderspit kunnen ontsnappen. Constantijn en Johan moesten het opknappen en dat was geen abc tje, leerde een blik op hun borden.

Dat lukte !, Constantijn won fraai zie eerder, Johan verschalkte zijn tegenstander met een Jeugdschaakvalletje, nadat die veel te hebberig was en zo kwamen met de schrik en een blauw oog vrij. 4-4.

Erg leuk bij deze club: een gratis consumptiebon bij je bord, wat een sympathieke geste

Op de terugweg dacht ik aan de foto s en vroeg om ze dan toch maar weg te halen. Teveel eer voor een huis en tuin en keuken schaker.

Laten we hopen dat Espion de volgende keer 1 punt meer weet te halen!

Op zaterdag schaken is minder vermoeiend, in dit geval helaas wel een eind rijden. To be continued.

de partij tegen van Pol

de stelling bereikt na 21 zetten wit aan zet was


Hierover is veel te zeggen, ik doe het zonder computer omdat dat beter weergeeft hoe ik dacht achter het bord.
Roland zei ongeveer bij deze stelling het zou heel mooi zijn als je dit remise hield.
Ik dacht dat mits ik goed oplette dat wel moest kunnen.
want ik wil de witveldige lopers ruilen die van wit is sterk op g2, maar dan moet het witte paard op d 4 weg hoe doe ik dat? Lees verder de partij tegen van Pol

uit de greep van de schaakgodin

De dolle dinsdag naderde. In Buurthuis Lydia.
De purperverkoopster uit Thyatira die Paulus noodde in haar huis te komen, een fascinerende zin van 2000 jaar oud,
wat zou Lucas daarmee bedoeld hebben?
Een vraag waar je veel over kunt denken, uit vele gezichtspunten.
Je gaat de trap op door klapdeuren, kinderen komen naar buiten. De oppas heeft maandag gezegd dat ze kan.
Mijn voorgevoel zegt me dat ik Pol zal treffen dat hij zal spelen wat ik denk. Lees verder uit de greep van de schaakgodin

de espion op de zukertort

Klaas Jansen vr 8 mrt. 13:11 (4 dagen geleden) aan redactie

Hij liep kaarsrecht schrijdend door de Veluwelaan. Als een zuil die langzaam voortschrijdt. Langzaam kroop een roestige Gazelle fiets langs hem heen en ontweek een thuiszorgmedewerker op weg naar Torendael. Dan wel iemand met net als de zuil en de fiets een bezigheid van spelletjesachtige aard op deze druilerige avond. Lees verder de espion op de zukertort